Αρχική ΣελίδαΝέα-Ανακοινώσεις
ΑΠΑΝΤΑ Βασιλείου Κ. Νικολαΐδου

 

Κείμενο στο μονοτονικό για android συσκευές


Χάριτι Θεοῦ καὶ σεπτῇ εὐλογίᾳ τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαίου, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς τριετίας 2015-2017 τοῦ ἐν Ἀθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως ηὐτύχησε μετὰ ἀπὸ κοπιώδη προσπάθειαν ἑπτὰ καὶ πλέον ἐτῶν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔκδοσιν ἑνὸς μνημειώδους ἔργου, τῶν Ἁπάντων τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας Βασιλείου Νικολαΐδου.

Ὁ Βασίλειος Νικολαΐδης ὑπῆρξεν ὁ διδάσκαλος ἡμῶν, ὡς καὶ δεκάδων Κωνσταντινουπολιτῶν ἱεροψαλτῶν ποὺ διηκόνησαν τὰ ἱερὰ ἀναλόγια τοῦ Πανσέπτου Πατριαρχικοῦ Ναοῦ, τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος τῆς ἐν νήσῳ Χάλκῃ περιπτύστου Θεολογικῆς Σχολῆς, ὡς καὶ τῶν Ἐνοριακῶν Ναῶν τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων˙ πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων συνεχίζουν μέχρι σήμερον ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες τὸν ἐν Τριάδι Θεὸν καὶ ἐκτὸς Κωνσταντινουπόλεως, εἰς Ἀθήνας καὶ εἰς ἑτέρας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς γῆς. Τινές δε ἐκ τῶν μαθητῶν του, τῶν ἀποφοίτων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, τυγχάνουν τανῦν Ἀρχιερεῖς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καὶ κληρικοὶ ὅλων τῶν βαθμίδων.

Σεμνός, εὐγενής, εὐπρόσιτος καὶ γενναιόδωρος, ἄνθρωπος μὲ σπάνιον ἦθος καὶ πνευματικὸν κάλλος, πρᾶος καὶ μειλίχιος, ἀλλὰ καὶ πολὺ μεταδοτικὸς ὡς διδάσκαλος, ἦτο αὐτὸς ποὺ μᾶς ἐνέπνευσε τὴν ἀγάπην πρὸς τὴν μουσικὴν τέχνην, ἰδιαιτέρως δὲ τὴν Βυζαντινὴν Ἐκκλησιαστικὴν Μουσικήν, τὴν λατρευτικὴν μουσικὴν τῆς Ὀρθοδόξου ὑμνολογίας. Ἦτο αὐτὸς ποὺ πρῶτος μᾶς ἐμύησεν εἰς τὸν θαυμαστὸν κόσμον τῆς ἱεροψαλτικῆς τέχνης καὶ ὑπῆρξεν ὁ κύριος ὑπαίτιος ποὺ πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἀνδρωθήκαμε ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ἐκκλησίας, ξεκινώντας ὡς μικροὶ κανονάρχαι τὰ πρῶτα ψαλτικὰ βήματα εἰς τὰ ἀναλόγια τῆς Πόλεως.

Ἀπὸ τῆς πρώτης ἐπαφῆς μαζί του, ὁπότε καὶ τὸν ἐγνωρίζαμεν ὡς καθηγητὴν τῆς μουσικῆς εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Γυμνάσια-Λύκεια τῆς Πόλεως, ἐκατόρθωνε νὰ κερδίζῃ περίοπτον θέσιν εἰς τὰς καρδίας μας καὶ νὰ ἀναδεικνύεται ὡς ὁ ἠγαπημένος διδάσκαλος ὅλων. Ἐδίδασκε μὲ πολλὴν ἀγάπην, ἰδιαίτερον ζῆλον καὶ αὐταπάρνησιν, ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διαλειμμάτων, εἰς ὅσους ἐκ τῶν μαθητῶν του ἐδείκνυον ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον πρὸς τὸ μάθημά του. Ἰδιαιτέρως ἠσχολεῖτο μὲ μαθητάς του, ἐκκολαπτομένους νέους ψάλτας, τοὺς ὁποίους δὲν ἔπαυε νὰ διδάσκῃ ἀκόμη καὶ ἐξωσχολικῶς, κατὰ τὴν περίοδον τῶν θερινῶν διακοπῶν, ἐφ᾽ ὅσον ἐπεδείκνυον τὸν ζῆλον ὥστε νὰ τὸν ἐπισκέπτωνται εἰς τὴν ἐξοχικήν του κατοικίαν, γιὰ νὰ ἀποκομίσουν τὰς πολυτίμους γνώσεις, ποὺ ἀγογγύστως καὶ μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰν καὶ εὐχαρίστησιν τοὺς προσέφερεν. Ἀναντιλέκτως, ὁ ἀγαπητὸς πρὸς ὅλους διδάσκαλος ὑπῆρξεν ὁ μόνος μεταξὺ ὅλων τῶν Ἀρχόντων Πρωτοψαλτῶν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῶν τελευταίων δύο αἰώνων, ὁ ὁποῖος —ἐξ ὅσων δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν ἐξ ἱστορικῶν στοιχείων— κατέλιπε τόσον μέγαν ἀριθμὸν μαθητῶν. Πλήρη ἔχων δὲ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς σημαντικῆς ἀποστολῆς καὶ ἱστορικῆς εὐθύνης του, προσεπάθει νὰ μεταλαμπαδεύσῃ τὴν πολύτιμον μουσικὴν καὶ ἱεροψαλτικὴν κληρονομίαν, ποὺ εἶχε παραλάβει ἀπὸ τῶν διδασκάλων του, πρὸς τὴν νέαν γενεὰν τῶν πολυαρίθμων μαθητῶν του, ὡς ὕψιστον καθῆκον καὶ παρακαταθήκην ἱεράν.

Ὁ ἀείμνηστος Ἄρχων διεκρίνετο πάντοτε διὰ τὴν αὐστηρὰν προσήλωσιν εἰς τὴν ψαλτικὴν παράδοσιν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας. Ὡς ἄριστος γνώστης τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Βυζαντινῆς Ἐκκλησιαστικῆς Μουσικῆς, ὡς καὶ τῶν ψαλλομένων εἰς τὸν Πάνσεπτον Πατριαρχικὸν Ναὸν ὑπὸ τῶν προκατόχων του, Ἀρχόντων Πρωτοψαλτῶν καὶ Λαμπαδαρίων, καὶ ὡς ὁ πολυγραφότερος ὅλων, ὑπῆρξεν κύριος καταγραφεὺς τῆς Πατριαρχικῆς Ἱεροψαλτικῆς Παραδόσεως.

Ἐπιπλέον, μὲ τὴν ἰδιότητά του ὡς καθηγητοῦ μουσικῆς, ἰδιαιτέρως δὲ μὲ τὴν ἐμπειρίαν του ὡς μουσικοδιδασκάλου τῆς ἐν Χάλκῃ Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς, ἐμερίμνησεν ὥστε κατὰ τὴν καταγραφὴν τῶν πλείστων ὅσων μαθημάτων τῆς συγκεκριμένης παραδόσεως νὰ παραθέσῃ μεταξὺ ἄλλων καὶ πολλὰ μαθήματα προσιτὰ πρὸς τοὺς ἀρχαρίους σπουδαστὰς τῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς.

Ὁμοίως ἐμερίμνησεν ὥστε νὰ καταγράψῃ καὶ νὰ παραθέσῃ μαθήματα σύντομα, ἀργοσύντομα καὶ ἀργά, διὰ τὰς διαφόρους ἀπαιτήσεις ἑκάστης ἀκολουθίας, ἀλλὰ καὶ τὰς ἰδιαιτέρας ἀνάγκας τῶν συναδέλφων του ἱεροψαλτῶν ποὺ διηκόνουν εἰς διαφορετικοὺς ναοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Αἱ ἰδιαιτερότητες αὐταὶ εἶναι ποὺ καθιστοῦν τὸ ὅλον ἔργον του πολύτιμον ἐργαλεῖον πρὸς πάντα συνάδελφον ἱεροψάλτην, ἰδιαιτέρως σήμερον ποὺ ἡ ψαλτικὴ τείνει νὰ ἀλλοιωθῇ ἀπὸ διαφόρους ὀθνείας προσμίξεις καὶ ἐπιρροάς.

Τὴν παράδοσιν αὐτὴν ἠθέλησε νὰ κάμῃ γνωστὴν καὶ νὰ μεταλαμπαδεύσῃ κυρίως εἰς νεωτέρας γενεὰς ἱεροψαλτῶν, καὶ πέραν τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων, ὁ ἐν Ἀθήναις Σύλλογος Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως μὲ τὴν ἀνὰ χεῖρας ἔκδοσιν ὑπὸ τὸν τίτλον Ἅπαντα Βασιλείου Κ. Νικολαΐδου, μετὰ ἀπὸ κοπιώδη πολυετῆ καὶ δαπανηρὰν ἐργασίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐμόχθησεν ἓν ἐπιτελεῖον ἀνθρώπων, ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ διαρκῆ ἐποπτείαν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ.

Πρέπει νὰ ἐπισημανθῇ ὅτι τὸ ὅλον ἐγχείρημα ἐπαρουσίαζεν ἐξ ἀρχῆς, ἀλλὰ καὶ μέχρι τοῦ τελικοῦ σταδίου τῆς ἐκδόσεως, πολλαπλὰς ἰδιαιτερότητας καὶ μὴ προβλεψίμους δυσκολίας ἐν σχέσει πρὸς οἱανδήποτε ἄλλην ἔκδοσιν μουσικοῦ τινος βιβλίου, ὡς πρὸς τὴν τελικὴν μορφὴν τοῦ ἔργου.

Κύριος προβληματισμὸς τῶν ἐκδοτῶν ὑπῆρξε τὸ δίλημμα ἐὰν θὰ ἦτο πρακτικώτερον νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἔκδοσιν τμηματικῶς καὶ μεμονωμένως ἑνὸς ἑκάστου τόμου ἢ νὰ ἐκδώσωμεν ταυτοχρόνως καὶ συνολικῶς ὅλην τὴν σειράν. Ἐν τέλει —καὶ ἐφ᾽ ὅσον επρόκειτο κατ᾽ οὐσίαν δι᾽ ἔκδοσιν, προϋπαρχόντων τόμων ἐκ πολυγραφημένων χειρογράφων καὶ ὄχι ἐκδιδομένων διὰ πρώτην φορὰν μουσικῶν βιβλίων— ἐθεωρήσαμεν ὀρθὸν, μὲ γνώμονα τὴν ἀνάδειξιν τοῦ συνόλου τοῦ ἔργου τοῦ Ἄρχοντος, νὰ ἐκδοθοῦν ὅλοι οἱ τόμοι τῆς σειρᾶς ταυτοχρόνως.

Ὡς Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὡς ἐπιτελεῖον προετοιμασίας τῆς ἀνὰ χεῖρας ἐκδόσεως τῶν Ἁπάντων κατεβάλαμε πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, μὴ φειδόμενοι κόπου, χρόνου καὶ κόστους, μὲ σκοπὸν τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἀρτιοτέραν ἐμφάνισιν τῆς σειρᾶς. Βασικὴ ἀρχὴ καὶ κύριον μέλημά μας ἦτο νὰ παραμείνωμεν πιστοὶ εἰς τὰ πρωτότυπα χειρόγραφα τοῦ Βασιλείου Νικολαΐδου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἐτηρήσαμεν εὐλαβικῶς εἰς μέγιστον βαθμόν.

Ὡστόσον, λόγοι πρακτικοὶ ὅσον καὶ οὐσίας, κατέστησαν ἀναγκαίας τινὰς ἐπὶ τὰ βελτίω παρεμβάσεις˙ μικρὰς καὶ ἐλαχίστους ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἔργου, ἀλλὰ κατὰ τὴν κρίσιν μας σημαντικάς, ποὺ διατηροῦν βεβαίως σύνολον τὸ πνεῦμα καὶ τὴν προσήλωσιν εἰς τὴν παράδοσιν τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος. Πιστεύομεν ὅτι θὰ ἐπεκρότει καὶ θὰ ἐνσωμάτωνε τὰς αὐτὰς καὶ ὁ ἴδιος εἰς μίαν τυπογραφικὴν ἔκδοσιν τῶν Ἁπάντων του σήμερον.

Πρέπει νὰ τονίσωμεν ὅτι εἰς τὴν ἀνὰ χεῖρας ἔκδοσιν πρωτίστως διετηρήθη μετ᾽ ἀπολύτου σεβασμοῦ ἀναλλοίωτος ἡ μουσικὴ ὀρθογραφία ποὺ ἐχρησιμοποίει ὁ μακαριστὸς Ἄρχων εἰς ὅλα τὰ κείμενά του. Πέραν τῆς ἀναγκαίας διορθώσεως τῶν παροραμάτων ποὺ εἶχον παρεισφρήσει εἰς τὰ πρωτότυπα πολυγραφημένα χειρόγραφα βιβλία του, ἐκρίθησαν ἀπαραίτητοι καὶ ὡρισμέναι παρεμβάσεις ἤσσονος σημασίας, ποὺ ὅμως οὐδόλως ἐπηρεάζουν τὸ μουσικὸν κείμενον. Αὐταὶ ὑπάρχουν διὰ δύο λόγους: εἴτε ἐξ ἀδυναμίας τῆς στοιχειοθεσίας, εἴτε πρὸς ἀποφυγὴν «συγχύσεως» εἰς τὴν ἠλεκτρονικὴν καταγραφὴν τῶν κειμένων, ποὺ θὰ καθιστοῦσε τὸ κείμενον δυσλειτουργικόν.

Συγκεκριμένως :

• Εἰς τὰ «Χερουβικά», «Λειτουργικὰ» καὶ «Κοινωνικὰ» δὲν ἀντεγράφησαν αἱ διαστολαὶ τῶν τετρασήμων ρυθμικῶν ποδῶν ποὺ ὑπῆρχον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις.

• Δὲν περιέχονται πλέον ὅροι προερχόμενοι ἐκ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Μουσικῆς (π.χ. Piano, Forte κτλ.) ποὺ συνηντῶντο σποράδην εἰς διάφορα κομμάτια.

• Δὲν παρατίθεται ἡ (ἀσυνήθιστος πλέον) μνεία χτύπων εἰς ὅσα μαθήματα ὑπῆρχε.

• Δὲν υἱοθετήθησαν τὰ διπλᾶ ἰσοκρατήματα.

• Δὲν συμπεριελήφθησαν σημάδια τῆς ἰδιοτύπου παρασημαντικῆς τοῦ Νηλέως Καμαράδου ποὺ ὑπῆρχον εἰς συνθέσεις τοῦ Μ. Χατζηαθανασίου.

Ἔτσι ἐπροτιμήθη ἡ ὁμοιομορφία τοῦ κειμένου καὶ ἡ πρακτικότης συνόλου τῆς ἐκδόσεως, ποὺ σαφῶς ἀπευθύνεται πρὸς ψάλτας, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ πρῶτα πολυγραφημένα ἀντίγραφα τοῦ Νικολαΐδου ποὺ προωρίζοντο κυρίως διὰ τοὺς μαθητάς του καὶ διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῆς Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης.

Ἀναγκαῖαι ἦσαν ἐπίσης καὶ αἱ ἑξῆς προσθῆκαι προκειμένου νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ μεγίστη δυνατὴ πληρότης καὶ ἐν γένει πρακτικότης τῶν τόμων:

• Προσετέθησαν ἐπιπλέον ἰσοκρατήματα ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπῆρχον.

• Εἰς τὸ «Πεντηκοστάριον» συνεπληρώθησαν κατὰ μίμησιν τοῦ μακαριστοῦ ἀπὸ τὸν Νικόλαον Γιάννου τὰ ἐλλείποντα Ἀπόστιχα τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

• Εἰς τὸ «Τριῴδιον» συνεπληρώθησαν ἀπὸ τὸν ἴδιον καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τὰ ἐλλείποντα:

α) Στιχηρὰ τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου

β) Στιχηρὰ τοῦ Ἑσπερινοῦ καὶ Δοξαστικὰ τῆς Παρασκευῆς πρὸ τῶν Βαΐων καὶ

γ) Στιχηρὰ τῶν Αἴνων τοῦ Σαββάτου τοῦ Λαζάρου.

• Εἰς τὸ «Τριῴδιον» προσετέθησαν καὶ ἕτερα Δοξαστικὰ ποὺ δὲν ὑπῆρχον ἀρχικῶς, ἀλλ᾽ εὑρέθησαν εἰς μεμονωμένα χειρόγραφα, ὅπως καὶ αἱ Ἀργαὶ Καταβασίαι τοῦ Τριῳδίου, ἐπίσης ἀπὸ διάσπαρτα χειρόγραφα τοῦ Ἄρχοντος ποὺ κατεῖχον μαθηταί του.

• Εἰς τὸ τέλος τοῦ «Τριῳδίου» καὶ τοῦ «Πεντηκοσταρίου» παρατίθενται ἐν παραρτήματι τὰ «Δόξα» ὅπως ἀκριβῶς τὰ δημοσιεύει ὁ Β. Κ. Νικολαΐδης εἰς τὰ «Ἑωθινά», ἐνῶ τὰ «Καὶ νῦν» ἐτονίσθησαν κατὰ μίμησίν του, ἐπίσης ἀπὸ τὸν Νικόλαον Γιάννου.

• Εἰς τὴν «Ἀνθολογίαν Λειτουργικῶν» ἐνσωματώθησαν καὶ τέσσαρες σειραὶ Λειτουργικῶν ποὺ εἶχον ἐκδοθῆ εἰς φυλλάδιον μὲ τυπογραφικὰ στοιχεῖα πρὶν τὴν πολυγραφημένην πρωτότυπον «Ἀνθολογίαν Λειτουργικῶν», ὅπως καὶ ἀνέκδοτα Λειτουργικὰ προερχόμενα καὶ πάλιν ἐκ χειρογράφων φυλλαδίων ποὺ εὑρίσκονται εἰς χεῖρας μαθητῶν του. 

• Τέλος ἐκρίθη προτιμότερον νὰ γίνουν συμπτύξεις τόμων ὁμοειδοῦς θεματολογίας. Ἔτσι οἱ δύο τόμοι τῶν «Χερουβικῶν» ἑνοποιήθησαν μὲ ἀνακατανομὴν μερικῶς τοῦ περιεχομένου των διὰ πρακτικοὺς λόγους. Τὰ δὲ «Ἕνδεκα Ἑωθινὰ» ἐνσωματώθησαν εἰς ἕνα τόμον μαζὶ μὲ τὸ «Ἀναστασιματάριον τοῦ Ὄρθρου», μὲ διαφορετικὴν ἀρίθμησιν σελίδων εἰς ἑκάστην ἑνότητα.

Εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ὑπάρξουν πολλαὶ καὶ διαφορετικαὶ ἀπόψεις ἐπὶ τεχνικῶν λεπτομερειῶν ὅπως αἱ ἀνωτέρω, ποὺ ἡ ἐκδοτικὴ ὁμὰς μὲ σπουδὴν πολλήν, αἴσθημα εὐθύνης, προβληματισμόν, καὶ μετὰ ἀπὸ ἐκτενῆ διάλογον καὶ ἐποικοδομητικὰς συζητήσεις μὲ ἐμβριθεῖς ἐπιστήμονας, μουσικολόγους, κατηξιωμένους ψάλτας καὶ γνώστας τοῦ ἀντικειμένου, υἱοθέτησε καὶ ἐφήρμοσεν εἰς τὴν παροῦσαν πολύτομον ἔκδοσιν τῶν Ἁπάντων τοῦ Β. Νικολαΐδου.

Ἐλπίζομεν νὰ τύχωμεν εὐμενοῦς κριτικῆς, ὑποσχόμενοι νὰ λάβωμεν ὑπ᾽ ὄψιν τυχὸν σοβαρὰς ἐπισημάνσεις, διὰ νὰ βελτιώσωμεν περαιτέρω μίαν ἑπομένην ἔκδοσιν. Πρὸς τοῦτο παρακαλοῦμεν ἕνα ἕκαστον ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος ὡς καὶ πάντα συνάδελφον ἱεροψάλτην ποὺ ἐνδεχομένως ἔχει εἰς τὴν κατοχήν του κάποια χειρόγραφα μετ᾽ ἀνεκδότων καὶ ἀκυκλοφορήτων μέχρι τοῦδε μαθημάτων του, ποὺ δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν παροῦσαν ἔκδοσιν, νὰ τὰ μοιραστῇ μαζί μας, προκειμένου αὐτὰ νὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς μίαν νεωτέραν ἔκδοσιν τῶν Ἁπάντων, ἢ εἰς ἕνα ἄλλον νέον τόμον ποὺ θὰ περιέχει παραλειπόμενα τῆς παρούσης ἐκδόσεως.

Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ἐν Ἀθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν καὶ εὐθύνην τῆς ἐκδόσεως τῆς μνημειώδους δεκατόμου συλλεκτικῆς ταύτης σειρᾶς ὑπὸ τὸν τίτλον Ἅπαντα τοῦ Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας Βασιλείου Κ. Νικολαΐδου, θεωρεῖ ἐπιβεβλημένον καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἀπευθύνῃ τὰς θερμοτέρας εὐχαριστίας του πρὸς ὅλους ὅσοι συνετέλεσαν καὶ ἐστάθησαν ἀρωγοὶ εἰς τὴν παροῦσαν ἔκδοσιν.

Ἐκφράζομεν πρωτίστως τὴν βαθυτάτην υἱϊκὴν εὐγνωμοσύνην ἡμῶν διὰ τὴν ἀμέριστον ἠθικὴν στήριξιν, τὴν διαρκῆ ἐνθάρρυνσιν καὶ κυρίως τὰς εὐλογίας διὰ τὴν αἰσίαν ἔκβασιν τοῦ κοπιώδους ἐγχειρήματος πρὸς τὴν Α.Θ.Π., τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, κ.κ. Βαρθολομαῖον, τὸν Πνευματικὸν Πατέρα ἡμῶν καὶ Σεπτὸν Προκαθήμενον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ ὑπῆρξεν ὁ βασικός μας συμπαραστάτης. Εὐχαριστοῦμεν τὸν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Σεβαστείας κ. Δημήτριον διὰ τὴν λίαν εὐγενικὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν ἔκδοσιν, μὲ ἐκτενῆ περιγραφικὴν ἀναφορὰν εἰς τὴν προσωπικότητα τοῦ Ἄρχοντος.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Ἄρχοντα Μαΐστορα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας κ. Γεώργιον Ἀγγελινάραν, ὁ ὁποῖος πάνυ ἀσμένως ἀνταποκρινόμενος εἰς σχετικὸν αἴτημά μας, ἐπρολόγισε μουσικολογικῶς τὴν ἔκδοσιν, ἀναφερόμενος εἰς τὸ ὅλον μουσικὸν καὶ ψαλτικὸν ἔργον τοῦ Β. Νικολαΐδου.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Δρ. Θεολογίας κ. Ἐμμανουὴλ Ξυνάδαν διὰ τὴν ἀρτίαν καὶ περιεκτικὴν σύνταξιν καὶ τελικὴν μορφοποίησιν τοῦ βιογραφικοῦ σημειώματος τοῦ Βασιλείου Νικολαΐδου, διὰ συνθέσεως τοῦ ἐκ ποικίλων τοιούτων ποὺ εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ Σύλλογός μας ἐκ διαφόρων πηγῶν.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Δρ. Βυζαντινῆς Φιλολογίας κ. Δημήτριον Σκρέκαν, ποὺ εἶχε τὴν φιλολογικὴν ἐπιμέλειαν τῆς ἐκδόσεως καὶ συνέβαλεν οὐσιαστικῶς μὲ τὰς πολυτίμους τεχνικὰς συμβουλάς του.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Νικόλαον Πρώιον, καθηγητὴν Βυζαντινῆς Μουσικῆς και μέλος του Συλλόγου, διὰ τὴν πολύτιμον ὑποστηρικτικὴν συνδρομήν του εἰς τὴν προετοιμασίαν τῆς ἐκδόσεως.

Εὐχαριστοῦμεν ὅλως ἰδιαιτέρως τὸν κ. Νικόλαον Γιάννου, διακεκριμένον μέλος τοῦ Συλλόγου μας, διὰ τὴν πολὺ σημαντικὴν καὶ οὐσιαστικὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν ἔκδοσιν, μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπευθύνου ἐπιμελητοῦ - διορθωτοῦ τῶν μουσικῶν κειμένων καὶ τεχνικοῦ συμβούλου εἰς θέματα μελοποιΐας ὁ ὁποῖος ἐπεμελήθη καὶ τὴν γραφὴν καὶ προσθήκην παραλειπομένων μουσικῶν κειμένων εἰς τὴν ἔκδοσιν.

Ἀπευθύνομεν ὅλως θερμὰς εὐχαριστίας πρὸς τὸν θεολόγον - καθηγητὴν Βυζαντινῆς Μουσικῆς καὶ ἐκλεκτὸν μέλος τοῦ Συλλόγου κ. Βασίλειον Μαυράγκανον, ποὺ εἶχεν ἐπιφορτισθῆ μὲ τὴν σημαντικοτάτην εὐθύνην τῆς ἠλεκτρονικῆς στοιχειοθεσίας καὶ τὴν ἐν γένει καλλιτεχνικὴν ἐπιμέλειαν τῆς δεκατόμου ἐκδόσεως, ἀλλὰ καὶ ἔθεσε τὴν προσωπικήν του σφραγῖδα καθ᾽ ὅλα τὰ στάδια αὐτῆς˙ ἀπὸ τὴν πληκτρολόγησιν εἰς τὸν ὑπολογιστὴν τῶν μουσικῶν κειμένων, τῶν προλόγων, τῶν ἀφιερώσεων, τοῦ βιογραφικοῦ, τῶν περιεχομένων, ἕως καὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῆς μακέτας ἐξωφύλλου καὶ τῶν φωτογραφιῶν ποὺ περιέχονται εἰς τὴν ἔκδοσιν. Ἐμφορούμενος ἐξ ἰδιαιτέρου σεβασμοῦ καὶ ἀπαραμίλλου θαυμασμοῦ πρὸς τὴν προσωπικότητα καὶ τὸ ἔργον τοῦ ἀειμνήστου Ἄρχοντος Πρωτοψάλτου, ἀλλὰ καὶ διακατεχόμενος ἐξ αἰσθημάτων ἀγάπης πρὸς τὸν Σύλλογόν μας καὶ τὸ ἔργον ποὺ αὐτὸς ἐπιτελεῖ, ὑπερέβη ἑαυτὸν καὶ ἔκαμε πραγματικὴν κατάθεσιν ψυχῆς˙ ἐδικαίωσε δὲ πλήρως τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου πρὸς τὸ πρόσωπόν του.

Τέλος εὐχαριστοῦμεν ὅλους ὅσοι καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπον συνέβαλον εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἐγχειρήματος, ὡς καὶ τοὺς συναδέλφους ἱεροψάλτας καὶ πάντας τοὺς φιλομούσους ποὺ θὰ σπεύσουν προθύμως ἐν σπουδῇ νὰ ἀγκαλιάσουν τὴν ἀνὰ χεῖρας ἔκδοσιν, ὡς ἐλάχιστον φόρον τιμῆς εἰς τὴν μνήμην καὶ τὸ ἔργον τοῦ Ἄρχοντος Βασιλείου Νικολαΐδου.
 

Ἀθῆναι, Ἰούλιος τοῦ 2015

Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον

Copyright© 2010 Σύλλογος Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως